ناصر تراب زاده (در google.com)
http://google.com/reader/shared/nasser.torabzade
Source / Comments / October 31 2011, 1:10pm
سهراب مد روز فکر نمی کرد . نمی خواست مثل بقیه باشد . این بود که حرف خودش را می زد و نگران نبود درباره اش چه می گویند . در یکی از معدود مصاحبه های که انجام داده بود , مصاحبه کننده از او همین ماجرای بمب های خفن ناپالم را پرسیده بود . پرسیده بود که چطور شاعر در روزگاری که مردم ویتنام و چند جای دیگر دنیا را قتل عام می کنند , در مورد آب نوشیدن یک کبوتر نوشته است , مگر می شود آدم این همه از دنیا پرت باشد ؟
سهراب جواب خوبی داده بود :
" وقتی نگران آب خوردن یک کبوتریم , چطور می توانیم آدم بکشیم ؟ "


چلچراغ - شماره 444 - سجاد صاحبان زند
Source / Comments / October 31 2011, 2:13am

سوسنگرد
Source / Comments / October 29 2011, 4:59am
Source / Comments / October 27 2011, 6:14pm
Shared by meysam
خیلی باحال بود ریسه رفتم بعد مدت ها

ارسالیر از منصور

عکس متحرک-صبور باشید

Source / Comments / October 27 2011, 5:58pm
Shared by سمن
ای بابا .. ای بابا ..‏
Source / Comments / October 27 2011, 3:57am

 

آمدند و کندند و سوختند و کَُشتند و بُردند و رفتند.

(تاریخ جهانگشای، از قول یکی از مردم بخارا در حمله مغول)

::

 

باز گلی به جمال‌شان که رفتند!

 

Source / Comments / October 27 2011, 2:57am

 

آمدند و کندند و سوختند و کَُشتند و بُردند و رفتند.

(تاریخ جهانگشای، از قول یکی از مردم بخارا در حمله مغول)

::

 

باز گلی به جمال‌شان که رفتند!

 

Source / Comments / October 26 2011, 4:24pm
در زدم
كسي در خانه نبود
به خانه رفتم
كسي در نزد
Source / Comments / October 26 2011, 12:58pm


به ايست‌گاه برو
دست تکان بده
و با اولين قطار عصر
بمير

دنيا
همين‌قدر غم‌گين است.

«حسین نوروزی»

Source / Comments / October 26 2011, 12:50pm
به ماهی فکر می‌کردم، اما چون یادم رفت به آب فکر کنم، ماهیِ فکرم مُرد!


پرویز شاپور
Source / Comments / October 26 2011, 10:45am
Shared by Argh II
موج بیداری گودرخواهی ما به کشورهای غربی هم رسید!!ـ
Source / Comments / October 25 2011, 6:26pm
حس شتری را دارم که وسط کویره ، کوهانش هم داره تموم میشه
Source / Comments / October 25 2011, 5:43pm
Shared by Vahid Online
کار به معروفترین وبلاگ تکنولوژی دنیا کشید!
google-reader-logo2

Last week, Google announced an impending update to its neglected online RSS reader, Google Reader. The service is soon getting a cosmetic overhaul and will see its current social features removed in favor of deeper integration with Google+. Although many TechCrunch commenters lamented alongside me about the forthcoming disappearance of our favorite “human curators,” when I asked the same question on Google+, the outcome was decidedly different: no one really cares.

Except, it appears, Iranians. According to a blog post now making its way around the Web, Google Reader served the Iranian community as a way to get uncensored, unfiltered news outside of government control. And now, that may be over.

As explained by Amir on Amirhm.com, Google Reader is not a separate domain (i.e., it’s available at www.google.com/reader) and it’s available behind a secure URL beginning https. This setup makes it hard for the government to directly block and filter Reader, even though many other social services, including Twitter, Facebook, FriendFeed, YouTube, Tumblr, Flickr and Picasa, are routinely banned in Iran, a country that’s ranked as the world’s worst oppressor of online freedoms.

In Iran, Reader is able to serve as a hidden social outlet. It even has super-users like activist VahidOnline, a user with more than 7500 followers. These folks help share and spread news through Reader with posts that become online discussion boards for a network of Iranian users.

Even though my simple question about Google Reader’s soon-to-be-removed social features got a big “who cares?” on Google+, if you look in the right places, you’ll see Iranians begging Google to reconsider (oddly, also on Google+, which has apparently not yet been shut down there.)

Case in point.

And againAnd again. And again. And again. And again.

Some users are even going so far as to accuse Google of cooperating with Iranian governmental censors, given this move. That’s not likely to be the case – Google is just leveraging its online services to further promote Google+. But when you’re a company as big as Google, even minor changes like this can have large, even devastating, impacts in niche communities. In this case, a community that has very few social options left.

For what it’s worth, Brett Keller has created a petition to save the social features in Google Reader. It has over 4,000 signatures. That won’t be enough to get Google to reconsider Reader’s changes, we’d wager. After all, Google’s social future is wrapped up in Google+, for better or – in Iran’s case, at least – for worse.



Source / Comments / October 25 2011, 3:40am

برای مشاهده اندازه ی بزرگ تر، کلیک کنید.
کمی آن‌طرف‌تر، ردّ من
Source / Comments / October 25 2011, 12:24am


Berlin

Source / Comments / October 24 2011, 5:12pm

نیما اکبرپور

بی بی سی

آرم گوگل‌ریدر

گوگل می‌خواهد امکانات گوگل‌ریدر را به گوگل‌پلاس نزدیک کند

چند روز پیش گوگل در وبلاگ رسمی گوگل‌ریدر اعلام کرد که قرار است در این هفته تغییراتی در سرویس خبرمایه‌خوان (Feed Reader) خود ایجاد کند. این شرکت می‌خواهد گوگل‌ریدر را به شبکه اجتماعی خود یعنی گوگل‌پلاس نزدیک‌تر کند.

این تغییرات که در راستای یک‌پارچه کردن در چینش و صفحه‌بندی سرویس‌های گوگل صورت می‌گیرد، نگرانی و اعتراض‌ کاربران ایرانی را به دنبال داشته است.

بیشتر کاربران ایرانی گوگل‌ریدر آن را با نام مستعارش یعنی «گودر» می‌خوانند و از آن استفاده‌هایی می‌کنند که چندان در بین کاربران دیگر در دنیا مرسوم نیست.

یکی از مهم‌ترین آنها هم، استفاده از این سرویس برای خواندن محتوای سایت‌ها و وبلاگ‌های فیلترشده است. تعداد وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌های فیلترشده در ایران به میلیون‌ها صفحه می‌رسد و یکی از راه‌های دسترسی به محتوای آنها، خواندن خبرمایه یا خوراک (Feed) آن سایت است.

در طول این سال‌ها که مسدودسازی سایت‌ها در ایران روز به روز شدیدتر شده، شبکه اجتماعی پنهانی، زیر پوست گوگل‌ریدر شکل گرفته است. این شبکه قدرتمند، بیشترین نقش را در اطلاع‌رسانی و همخوان کردن اخبار داشته است و در عین حال به جایی تبدیل شده که کاربران، زمان زیادی از ساعات وبگردی خود را، در آن صرف می‌کنند. آنها خبرمایه‌های سایت‌ها و وبلاگ‌ها را به گوگل ریدر می‌افزایند و برای دوستان خود همخوان می‌کنند.

همچنین در پای مطالب همخوان‌شده، نظرات و پیام‌های خود را می‌نویسند، بحث می‌کنند یا با یک کلیک، علاقه خود را به آن محتوا نشان می‌دهند.

هر کاربر برای نشان دادن این که مطلبی را پسندیده، آن را به اصطلاح «لایک» می‌زند. تعداد این لایک‌ها میزان محبوبیت آن مطلب را نشان می‌دهد.

مطالب «پُرلایک» هر روز، مانند دماسنجی مجازی، واکنش کاربران فارسی‌زبان به اخبار را نشان می‌دهد. این ویژگی به آنها کمک می‌کند تا با یکی از کم‌سرعت‌ترین سرویس‌های اینترنت در جهان، در کمترین زمان، بیشترین اطلاعات را کسب کنند.

اهمیت مطالعه لینک‌های محبوب گوگل‌ریدر برای کاربران فارسی آن‌قدر زیاد است که وب‌سایتی چون «لایک‌خور» ایجاد شود. این سایت نوشته‌های وبلاگستان فارسی را بر اساس میزان لایک‌های دریافتی مرتب می‌کند.

طبق نوشته وبلاگ گوگل‌ریدر، برخی از امکانات اجتماعی گوگل‌ریدر حذف و در گوگل‌پلاس قابل دسترس خواهند بود. در عین حال هنوز امکان مطالعه و همخوان کردن خبرمایه‌ها در گوگل‌ریدر باقی می‌ماند.

کاربران فارسی‌زبان که با خاصیت شبکه اجتماعی گوگل‌ریدر خو کرده‌اند، نگرانند که ویژگی «فالو» و «فالو بک» (مشترک شدن در مطالب همخوان‌شده یکدیگر) و در کل، ارتباطات شبکه‌ای این سرویس را از دست بدهند.

گوگل

احتمال تجدیدنظر در تصمیم گوگل کم است

آنان به مهم‌ترین کاربرد این سرویس که مطالعه کامل وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌ها از راه خبرمایه است، هم نیازمندند.

هر چند همخوان کردن مطالب در گوگل‌پلاس هم ممکن است. اما محتوای کامل نوشته‌ها، در گوگل‌پلاس مشاهده نمی‌شود. کاربر می‌تواند تنها عنوان و چند خط نخست هر مطلب را بخواند و برای مطالعه مطلب کامل، باید روی لینک آن کلیک، و به سایت اصلی مراجعه کرد. در صورتی که آن سایت فیلتر باشد، کاربر بار دیگر با مشکل روبه‌رو خواهد شد و نمی‌تواند از گوگل‌پلاس مانند گوگل‌ریدر، برای عبور از سد فیلترینگ استفاده کند.

یکی دیگر از نگرانی‌ها، سابقه فعالیت‌هایی است که یک کاربر تا کنون در گوگل‌ریدر داشته است. بیشتر فعالیت‌های کاربران اعم از مطالب همخوان شده، لایک‌ها، نظرها و برچسب‌ها، با این تغییرات از دسترس خارج می‌شوند. به همین علت گوگل این امکان را فراهم کرده تا کاربران بتوانند از این اطلاعات خروجی بگیرند.

در حال حاضر بسیاری از کاربران فارسی‌زبان گوگل‌ریدر، از این اقدام به شدت نگران و خشمگین هستند و ایمیل‌ها و پیام‌هایی مبنی بر توقف این اقدام گوگل برای تعدادی از کارکنان گوگل ارسال کرده‌اند.

هنوز مشخص نیست چه مقدار از این نگرانی‌ها به واقعیت خواهد پیوست. به نظر می‌رسد گوگل این تغییرات را با وجود این اعتراض‌ها عملی خواهد کرد اما احتمالا از کنار این اعتراض‌ها بی‌تفاوت نخواهد گذشت و آنها را بررسی می‌کند.

Source / Comments / October 24 2011, 4:59pm
Image Hosted by Free Picture Hosting at www.iranxm.com
Source / Comments / October 24 2011, 10:40am
بعد از سالیان سال، چلمی‌ها متمدن شدند. آن‌ها یاد گرفتند بخوانند و بنویسند و آن‌گاه کلماتی چون "مشکلات" و "بحران" به وجود آمد. از لحظه‌ای که کلمه‌ی "بحران" در زبان مردم پیدا شد، آن‌ها متوجه شدند که در چلم بحران وجود دارد. آن‌ها می‌دیدند در شهر چیزهایی وجود دارد که اصلا خوب نیست. اولین کسی که برای چنین وضعی کلمه‌ی "بحران" را ابداع کرد گرونام اول، اولین حاکم شهر بود... . یک روز گرونام به شله میل دستور داد اعضای شورا را جمع کند. وقتی آن‌ها جمع شدند گرونام گفت: "ای دانایان و فرزانگان، در چلم بحران وجود دارد! اغلب شهروندان نانی برای خوردن ندارند، آن‌ها لباس‌های کهنه به تن می‌کنند و خیلی از آن‌ها از سرفه و سرماخوردگی رنج می‌برند. چه‌طور می‌توانید این بحران را برطرف کنید؟"
فرزانگان آن‌چنان که رسم بود، هفت روز و هفت شب فکر کردند تا بالاخره گرونام اعلام کرد: "وقت تمام شد،بیایید ببینم چه می‌گویید."
لگیش منگ اولین کسی بود که سخن گفت: " حضرت عالی می‌دانید که فقط عده‌ی بسیار کمی از آدم‌های تحصیل کرده در چلم هستند که می‌فهمند بحران یعنی وضعیت بد و اسفناک. پس بیایید قانونی وضع کنیم که استفاده از این کلمه ممنوع شود، آن وقت خیلی زود این کلمه فراموش خواهدشد. بعد هم دیگر هیچ‌کس نمی‌فهمد که بحران وجود دارد و ما دانایان هم مجبور نیستیم برای حل آن به کله‌ی مبارکمان فشار بیاوریم و مغزمان را خراب کنیم."...


احمق‌های چلم و تاریخ‌شان / آیزاک بشویتس سینگر/ پروانه عروج‌نیا
Source / Comments / October 23 2011, 1:44pm

ترجيح می‌دهم كه با يك «سؤال» خوب زندگی كنم، تا با يك «پاسخ» بد.

~Aryeh Frimer

Source / Comments / October 23 2011, 1:35pm
Shared by عليرضا روشن
:)
چقد خوبه آدمو دوست داشته باشن.
ماچ به همه. خيلي نوكرم

 

علیرضا روشن رو اکثر شما (اهالی گودر) بهتر از من میشناسید. شاعر توانمند، ساکن همین حوالی.

با طرز رفتارش نسبت به شعراش توی گودر آشنایید. دیر بجنبید از دست رفت.

با آقا گرگه صحبت میکردیم، ایده‌ی جمع آوری اشعار روشن و انتشار اون ها رو مطرح کرد. ایده‌ی خوبی بود. نتونستم بی‌تفاوت بشینم.

شعرهای روشن رو داشتم. از اواخر شهریور پارسال تا کنون.

نتیجه:

اسم مجموعه شد سنگ مهتاب. این اولین دفتر شعر روشن هست به این فرم توی گودر. هر دفتر شامل 100 صد شعر.

در مورد دفتر بعدی نمیتونم وعده‌ای بدم، چون آینده‌ی گودر روی هواست. ولی اگر گودریون همچنان جمع بودند، منتظر ادامه‌ی این کار باشید.

تقدیم به شما و علیرضا روشن

لینک دریافت: http://hooraam.persiangig.com/Alireza%20Roshan-Sange%20Mahtab-Book%20I.PDF

گله و شکایت: hooraam@gmail.com

Source / Comments / October 21 2011, 4:32pm
+ احساس شما از این که دوبله پارک کردین چیه؟
- خیلی ناراحتم
(امروز صب، رادیو)
Source / Comments / October 20 2011, 11:58am

یازدهم نوامبر امسال می‌شود مورخ ۱۱/۱۱/۱۱ میلادی! که این هم‌نشینی ۱ها در تاریخ، هر صد سال یکبار اتفاق می‌افتد. حالا گروهی جمع شده‌اند تا این روز را به یاد ماندنی‌تر کنند. این گروه طی پروژه‌ای بنام ۱۱Eleven از هر کسی در هر کجای دنیا خواسته‌اند تا در روز ۱۱ نوامبر ۲۰۱۱ (۲۰ آبان ۱۳۹۰) دکمه‌ی رکورد هر وسیله‌ای را که در دسترس دارند، بفشارند و فیلم‌ها، عکس‌ها، موزیک‌ها، صداها یا متن‌های‌شان را برای ساخت مجموعه‌ای با نام «یک روز از زندگی سیاره زمین» ارسال نمایند.

این مجموعه با هدف ساختن جهانی بهتر تهیه می‌شود و عواید مالی آن نیز به پروژه‌های عام‌المنفعه سازمان ملل تعلق می‌گیرد.

امید آن است که افکار هنرمند بتوانند با خلاقیت‌شان، مسیر دنیا را تغییر دهند، پس برای کسب اطلاعات بیشتر به وب‌سایت، صفحه‌ی فیس‌بوک یا صفحه‌ی توئیتر پروژه‌ی ۱۱Eleven بروید و به ارتش بهتر کردن جهان بپیوندید

پی‌نوشت: با تشکر از آرمین عزیز برای معرفی این پروژه

Share

برای دنبال کردن روزلاگ مشترک خوراکش شوید!

Source / Comments / October 19 2011, 10:38pm

funny-gif-Rubiks-cube-solving-machine

Source / Comments / October 18 2011, 10:57am
Tumblr_lt9hk2cxxg1qda3gjo1_500_large
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ...38